صبح دیروز بود که سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا(ص) خبر از یک شاهکار نظامی در استان اصفهان داد؛ خبر این بود که بهدنبال تلاشهای مذبوحانه ارتش تروریستی آمریکا، به منظور عملیات امداد و نجات خلبان جنگنده ساقطشده خود، تعدادی از هواگردهای دشمن، در بامداد ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ وارد کشور عزیزمان ایران شدند، که با یاری و نصرت الهی، با هوشیاری و آمادگی رزمندگان اسلام در نیروهای مسلح، با بهرهگیری از جنگ الکترونیک، سامانههای نوین پدافند هوایی، اجرای طرح دفاع موزائیکی زمینی و ایجاد حصار نظامی و امنیتی، تعدادی از این هواگردها شامل ۲ فروند هواپیمای ترابری نظامی سییکصدوسی و ۲ فروند بالگرد بلکهاوک، مورد اصابت قرار گرفته و مجبور به فرود اضطراری در یکی از مناطق جنوب اصفهان شدند.
پس از تکمیل عملیات محاصره دشمن توسط رزمندگان قهرمان ایران اسلامی، دشمن زبون، بهمنظور جلوگیری از بیآبرویی ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و هیمنه پوشالی ارتش خود، مجبور به بمباران شدید هواگردهای ساقطشده، تجهیزات و فرماندهان و سربازان خود شدند.
دفاع موزائیکی در یک تعریف به معنای دفاع در هر نقطه تعریف میشود که در این راستا نیروهای کشور مبدا باید همواره و در هرنقطه آماده دفاع باشند. در دفاع موزائیکی نیروی انسانی در وهله اول و تجهیزات در وهله دوم حائز اهمیت بوده و هر استان و منطقه میتواند نیرو و امکانات لازم را برای دفاع فوری داشته باشد.
در دفاع موزائیکی همه چیز غیرمتمرکز است و توسط فرماندهان محلی و در میدان در مناطق مختلف هدایت میشود؛ جمهوری اسلامی ایران این سیستم را طی دههها ایجاد کرده است. دکترین موزائیکی برای ادامه نبرد در زمان از دست رفتن فرماندهی مرکز طراحی شده؛ درست مثل جنگ رمضان که جمهوری اسلامی ایران در ساعت نخست فرمانده کل قوا را از دست داد؛ اما همه دیدند که ایران چطور با استفاده از این استراتژی جنگ را به نفع اداره کرد؛ این راهبرد سطحی از استقلال را برای فرماندهان میدانی فراهم میکند که معمولاً در ارتشهای متمرکز دیده نمیشود. به نظر میرسد.
به صورت سادهتر، شما فرض کنید فرمانده جز یک استان ارتباط با مرکز فرماندهی ندارد و باید در لحظه برای جلوگیری از نفوذ دشمن اقدام کند که در این زمینه باید به سرعت نسبت به ساماندهی و چیدمان تاکتیک نیروها تصمیم گیری کند که در صورت تلفشدن وقت احتمال شکست و تلفات سنگین وجود دارد؛ پس فرمانده با اختیار خود تصمیم میگیرد.
به گفته رابرت تولاست از موسسه خدمات متحد سلطنتی در لندن به نظر میرسد جمهوری اسلامی ایران مدتها پیش اقداماتی را انجام داده تا اطمینان حاصل کند که نیروهای امنیتی و دفاعی میتوانند در صورت حمله به فرماندهی، فعال بمانند و در شرایط جنگی بجنگند. فرماندهان محلی، در صورت عدم وجود دستور مافوق، درک روشنی از آنچه باید انجام دهند دارند.
او
معتقد است از نظر عملی، این هنوز به نوعی زیرساخت فرماندهی و کنترل نیاز دارد. با توجه به اینکه رادیوها و تلفنهای همراه شنود میشوند، خدمه موشک ممکن است از تلفنهای داخلی یا حتی پیامرسانها برای برقراری ارتباط استفاده کنند. به گفته تولاست، همچنین گزارشهایی از یک سیستم فیبر نوری نظامی وجود داشته است.
امروز لانچرهای موشکی ایران میتوانند از هر کجا که اراده کنند، شلیک کنند، جابجا شوند و از تیررس پنهان شوند و تلاشها برای یافتن آنها را پیچیدهتر کنند. به رغم فعالیت مستمر پدافند هوایی رژیم اسرائیل، پرتابهای روزانه جمهوری اسلامی ایران به این رژیم از روز سوم جنگ در حدود هفت تا ۱۵ موشک تثبیت شده است؛ که این موضوع از نمادهای عینی استراتژی دفاع موزائیکی است.
جنگ ۳۳ روزه لبنان این موضوع را در اذهان رژیم صهیونیستی زنده کرد که شاید بتوانند در منطقه غرب آسیا بار دیگر کشورها را با قدرت نظامی خود مورد هجمه قرار دهند. حزبالله لبنان اما با بهره گیری از تاکتیک رزم ناهمگون و دفاع موزائیکی در طول نبرد جنوب لبنان اقدامات موثری را انجام داد و باعث شکست سنگین ارتش اسرائیل شد.
